ती.

-

ती वर्गात आली, मनाला खूप आनंद झाला.
ती लाजली, माझ मन पण लाजू लागल.
ती हसली, माझ मन पण हसू लागल.
ती अचानक रडली, माझ मन पण रडू लागल.
मला वाटल, मी पडलो तिच्या प्रेमात,
डोळे उघडल्यानंतर कळल, मी होतो माझ्याच स्वप्नांच्या विश्वात.

           कवि -विश्वनाथ पै भाटीकर.

 



टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

मासिक पाळी. ( Periods)

-
इमेज
माझा आवडता लाल रंग त्या दिवसात मला आवडत नाही वेदना माझ्या त्या दिवसाच्या काही केल्या लपवत नाही बाईचा जन्म माझा म्हणून टोमणे मला सहन होत नाही शुध्द - अशुध्द अशी कशी मी झाले हे गणित मला उमजत नाही हात - पाय गळून पोट दुखणे हे अनेकदा सहन होत नाही मासिक पाळी प्रत्येक महिन्याला का येते या प्रश्नाचे उत्तर काही मिळत नाही गणेश चतुर्थीला आला नंबर तर मन कुठेच काही रमत नाही देवाने दिलेले हे वरदान त्या दिवसात काही पटत नाही बाळंपणीला होते स्तुती पण  मासिक पाळीचे दु:ख समजत नाही अंकुर हे माझ्या पोटातील बीजानं फुलतं हे काही केल्या लोकांना कळत नाही पॅडच्या जागी कधी कपड्याला लागलं तर Awkward feeling लपवत नाही मासिक पाळी विषयीची अशिक्षिकता अजून काही केल्या जात नाही सांगितले दुःख मी माझ्या भावाला म्हणून काय ते कमी होत नाही पाच दिवस मासिक पाळीचे कधी - कधी मला आवडत नाही (२) कवि - विश्वनाथ पै भाटीकर.
अधिक वाचा

Leave

-
I wrote an email to my manager and came to the office for a meeting. She asked what happened. I said: I want leave from stress, from worries, from the noise that follows me. I want leave from my job, from the version of me it keeps. I want leave to repair my bike, to repair my mind. I want leave to meet a doctor, and leave to run from the hospital. I want leave to fly in the sky, to disappear underground. I want leave to be happy, to be kind without trying. I want leave from the rat race, leave to read, to write, to meet a friend who still knows me. I want leave to cry, to laugh without reason. I want leave from life, from death just for a while. Yes, I want a leave. Will you approve it? She said:  you need to take it And no one knows how to give it. I laughed because she didn't understand the reason.. So I just asked: And will you take leave for yourself? I am writing for both of us before life becomes unpredictable. I want leave to be fine. - Vishwanath
अधिक वाचा

Eight Minutes

-
इमेज
I hope you have eight minutes for me. I typed the message, but never pressed send. Scrolling through my phone, reading thoughts that shook me faster than I expected. Yesterday, things were okay. I was a free bird. Today I sit at home in a wheelchair, feeling like everything is done. It feels heavy to wake up. Hard to speak, so I choose silence instead. Breathing feels difficult. Walking feels like I may fall. Slowly, quietly, I realized I wasn’t well and I needed help. Time kept running. I got stuck somewhere and ended up hurt. So I typed again, asking for help, asking for eight minutes. No one responded. Finally I wrote: “I need blood. I’m diagnosed with worries and too many thoughts.” I hope you will respond. I hope you will reach out. I hope you will rescue me. I hope you are there for my last eight minutes. - Vishwanath
अधिक वाचा